Mocky Electro Retro, Canada

Mocky is geboren als Dominic Giancarlo Salole in Canada en is na Londen en Amsterdam momenteel woonachtig in Berlijn. Hij heeft de reputatie om mensen te verrassen met zijn muziek. Met zijn electro/hip hop/soul releases tot op heden, zijn uitbundige entertainende live shows en opmerkelijke producties en arrangementen (voor Jamie Lidell, Feist, Gonzales, Nikka Costa en Jane Birkin) wordt hij een beetje oneerbiedig neergezet als een  kameleonachtige cultfiguur in leftfield muziek - om het watermerk van kwaliteit maar niet te noemen. Toch is Mocky's nieuwe album, zelfs voor hem, een dappere stap in de richting van nog niet eerder ontdekte gebieden. Het geluid van een muzikant op ontdekkingsreis, tot waar zijn talent hem kan brengen, met niet vaak vertoond zelfvertrouwen en autoriteit.

BIOGRAFIE

 

Mocky (echte naam Dominic Giancarlo Salole) is een in Canada geboren muzikant met een reputatie van eclectische liedjes, humor en het mengen van muzikale diepte met pop gevoeligheid. Hoewel hij voornamelijk bekend staat om zijn pop en elektronische albums én zijn uitbundige entertainende live shows, is hij ook een multi-instrumentalist, drummer, producent en tekstschrijver. Hij is overal bekend door zijn samenwerking met Gonzales, Jamie Lidell, Feist, Peaches, Taylor Savvy, Kevin Blechdom en Puppetmastaz.

 

Vroege jaren

Mocky begon met muziek maken op zeven jarige leeftijd, hij keek naar muziekvideo's van de jaren '80 en tijdens de reclameblokken imiteerde hij deze op het drumstel van zijn oudere broer. Later kreeg hij een beurs voor het Boston's Berklee Music College, voordat hij naar de Universiteit van Toronto ging, waar hij zichzelf onderscheidde als akoestische bassist (hij studeerde er samen met de bassist van Oscar Peterson). Hij volgde er onofficiële vakken in elektro-akoestische composities en hij volgde zijn eigen interesses door psychologie te studeren en een studie te volgen over de muzikale talenten van primaten.

 

Tijdens de universiteit organiseerde Mocky elke week een live hip-hop jamsessie die rappers en muzikanten samenbracht. Het was ook tijdens deze vruchtbare periode (1994-1998) dat hij samen met Peaches, Gonzales and Sticky "The Shit" oprichtte, een Dadaïstische punk band die invloed had op de solocarrières van al deze muzikanten.

 

In deze tijd bracht Mocky een kleine serie zelfgeproduceerde cassettes en 45 toeren platen uit, die tot op de dag van vandaag inspiratie biedt aan de muzikanten waar hij mee samenwerkt. Je hoort hier zijn ongewone gevoel voor harmonie en ritmes,  naast het grote talent voor het schrijven van evocatieve teksten.

Zijn behoefte aan verandering en de inspiratie die hij kreeg van een droom, waarin hij een revolutionair leider was in de vorm van een knuffeldier met de naam "Mocky", zorgden ervoor dat hij de (bij)naam overnam en vanuit Canada naar Londen vertrok. Met plannen om er een eerste album uit te brengen. In Londen speelde hij korte tijd de bas met tabla speler en Mercury prijswinnaar Talvin Singh en werkte hij bij het baanbrekende internetstation "Gaialive". Verder was Londen een zware leerervaring en de inspiratie voor zijn toekomstige nummer "Sweet Music (Whatcha Doin' For Me?)". Na een rampzalig jaar, waarin hij o.a. een tentoonstelling organiseerde in een galerie in East End, als excuus om daar te wonen, waarbij hij zelfs een korte periode in de koffer van zijn keyboard sliep, verhuisde hij opnieuw, ditmaal naar Amsterdam.

 

Dierentuin concerten

Het was in Amsterdam waar Mocky uiteindelijk zijn eerste album uitbracht. Zoekend naar een manier om zichzelf te promoten, gaf hij overal matinee concerten, hij speelde.... in dierentuinen. Hij deed duetten met apen en bracht serenades aan dwergnijlpaarden in heel Europa. Daarmee intrigeerde hij journalisten zodanig dat hij de broodnodige persaandacht zonder de hulp van een label wist te krijgen. Ook realiseerde hij daarmee zijn droom, om muziek te kunnen maken met andere leden van het apenras... 

 

Eerste album

Zijn eerste album "In Mesopotamia" (een verwijzing naar een boek van zijn grootvader) werd door critici bejubeld en kondigde zijn unieke lo-fi funk en op een vreemde manier roerende rap teksten aan, die vaak gaan over complexe zaken als identiteit. Ook zette hij zijn obsessie voor apen en het menselijk gedrag voort. Het album kwam uit bij het trendzettende Duitse label Gomma en kreeg veel positieve reacties. Het verrassende succes van zijn nummer "Sweet Music" bewees dat je ook de aandacht kan krijgen van mainstream radio als je uit je slaapkamer met een sampler werkt. Het werd gebruikt in modeshows en voor talrijke compilaties over de hele wereld.

 

Berlijn jaren

In 2002 verhuisde Mocky naar Berlijn. Daar leerde hij Jamie Lidell kennen en de twee begonnen samen te werken als productie partners voor elkaars muziek. Ook speelden ze, zoveel als mogelijk, live samen. Mocky tekende bij het Duitse label Four Music en bij V2 in Frankrijk en had eindelijk het budget voor video's en radio promo.

De releases van de twee albums erna, "Are + Be" en "Navy Brown Blues", gaven Mocky naam en faam in de Europese popmuziekscène. Met radiohits als "How Will I Know You" en de humoristische video's voor "Catch a Moment in Time" en "Mickey Mouse Muthaf**kas", samen met het melancholieke "Fighting Away the Tears" featuring Feist, stond Mocky eindelijk stevig op de Europese muzikale kaart.

 

Live shows

Tijdens de live shows van Mocky kom je veel humor tegen, samen met groot muzikaal meesterschap en een extreme interactie met het publiek - vaak met gedetailleerde podiumeffecten, kostuums en poppen(spel). Hij ziet zijn eerdere ervaringen in de dierentuin als een goede training voor zijn shows voor mensen. Hij leidde gezelschappen variërend van een vierkoppig drumorkest, tot een band met acht man/vrouw. Hij "wowed" publiek en critici tijdens legendarische club optredens, maar ook tijdens een aantal van Europa's beste festivals, waaronder Sonar en Glastonbury. Doordat hij al vanaf 2003 constant aan het toeren is, repeteert Mocky momenteel met zijn "mock-ted" in een omgebouwde paardenstal in Berlijn, om binnenkort live te kunnen spelen van zijn nieuwe album "Saskamodie".

 

Producent / songwriter

Als een songwriter, instrumentalist en coproducent heeft Mocky bewezen een ware muzikale triple threat te zijn. Mocky was Jamie Lidell's coproducent en coschrijver op de albums "Multiply" (2005) en "Jim" (2008). Ook schreef hij mee aan "So Sorry" van het vier maal voor een Grammy genomineerde album van Feist "The Reminder" uit 2007. Op dit album werkte hij ook als coproducent mee aan vier nummers en speelde meerdere instrumenten. Zijn instinctieve benadering gebruikte hij tevens voor de ritmesectie op recente albums van Jane Birkin, Soffy O en Teki Latex. Hij is tenslotte coproducent van het nog te verschijnen album "Gentlemania" van Kevin Blechdom en medeschrijver van het nummer "Without Love" op het meest recente Nikka Costa album "Pebble to a Pearl" (Stax).

 

Recent

Na het winnen van een rechtszaak tegen een Oostenrijkse supermarkt, die zijn nummer zonder zijn toestemming had gebruikt (voor een pratend varken dat bio-producten verkocht), nam Mocky een risico en gebruikte hij het geld om de Ferber Studios voor twee weken te huren (een klassieke Parijse opnamestudio, eerder gebruikt door o.a. Nina Simone en Serge Gainsbourg). Hij nam daar een geheel akoestisch album op. In tegenstelling tot alles wat hij ooit eerder uitbracht, beweegt Mocky zich met "Saskamodie" - zijn eerste album bij Crammed Discs - steeds verder van de elektronische muziekscène en komt hij terug bij zijn jazz en akoestische roots.   

Alles van Mocky

Mocky

Mocky

Saskamodie

CD digi | 2009
Leverbaar

Bestel € 10,00

Nieuws

Aftrap Wereldwijd tour Stef Bos in Zuid-Afrika

zaterdag, 14 januari 2017

De aftrap van de nieuwe tournee van Stef Bos en band Lees meer

Fré vanaf morgen op tour met Marc Stakenburg en Bo Brocken

dinsdag, 10 januari 2017

Trouble soon be over is een muzikaal theaterprogramma over de oorsprong van de Amerikaanse muziek tegen de achtergrond van raciale ongelijkheid. Meestergitarist Big Bo Brocken en zangeres Frederique Spigt spelen en zingen blues, gospels en rock ‘n‘ roll, terwijl oud radiopresentator Marc... Lees meer

Eric Vaarzon Morel in North Sea Jazz Club

maandag, 9 januari 2017

De wereldberoemde Nederlandse flamencogitarist Eric Vaarzon Morel keert terug naar de North Sea Jazz Club! In april 2016 speelde hij al een keer samen met gitaarlegende Larry Coryell en Martien Oster in de club. Dit keer komt hij in een unieke bezetting: samen met Los Hermanos Martinez (saxofonisten... Lees meer
meer nieuws